| تبليغات | X |
همه چیز درباره آموزش آرایشگری زنانه::مدل های جدید مو :: بهداشت پوست و مو::شینیون::خط چشم :: و ...میک آپ::روژ لب::مدل های جدید مو::آرایش عروس::آرایش صورت::فر ::هایلایت::میزامپلی::لولایت::رنگ مو::شینیون::تاتو کردن:: آرایش خلیجی::خط چشم::خط لب::رژ گونه::آرایش صورت::پلینگ صورت::ویتامینه کردن مو::جرم گیری پوست:: بهداشت پوست و مو::صاف کردن مو |
||
1- پوست خود را تا زمان برنزه شدن آن به طور یکنواخت به طور تدریجی در معرض تابش آفتاب قرار دهید.
2- برای استفاده از حمام آفتاب، روز اول حداکثر 30 دقیقه و از آن به بعد روزی 5 تا 10 دقیقه به این زمان اضافه کنید.
3- برای برنزه کردن پوست از لوسیون های پس از آفتاب استفاده کنید. این لوسیون ها پوست بدن شما را مرطوب نگه می دارد و بر دوام برنزه ماندن آن می افزاید.
4- پس از گرفتن حمام آفتاب، از لباس هایی استفاده کنید که دست ها و پاهای شما را بپوشانند تا بیشتر در معرض آفتاب قرار نگیرند.
5- اگر دچار آفتاب سوختگی شده اید، پوست خود را تا قبل از بهبودی در معرض آفتاب قرار ندهید.
6- لوسیون هایی که برای برنزه شدن پوست تهیه شده و در ساخت آنها از کره و یا مواد نفتی استفاده شده، مصرف نکنید، زیرا این لوسیون ها آفتاب سوختگی را تشدید می کنند.
7- پوست روشن خود را بدون محافظت در مقابل آفتاب قرار ندهید. حداقل از کرم های ضد آفتاب 15SPF استفاده کنید.
8- بدون استفاده از عینک های آفتابی که چشم را در مقابل اشعه ماوراء بنفش A,B محافظت می کنند، از خانه بیرون نروید، در غیر این صورت خود را در معرض ابتلا به بیماری آب مروارید قرار می دهید.
9- هر ماه، کک و مک ها و خال های روی پوست خود را وارسی کنید در صورت بروز هرگونه تغییری به پزشک خود مراجعه کنید.
10- کودکان کمتر از 6 ماه را در معرض تابش اشعه ماوراء بنفش قرار ندهید؛ زیرا پوست کودک در مقابل آفتاب حساس تر است.
منبع:tebyan.net
تابستان، فصل دریا رفتن و آفتاب گرفتن در سواحل زیبا ی شمالی کشور است. همین مسأله بسیاری را وسوسه می کند که دل را به دریا بزنند اما، بیشتر آنها از خطرات و مضرات آفتاب برای پوست بدن خود آگاه نیستند، در این مقاله برخی نکات ایمنی در این زمینه مرور شده است.
انرژی تابشی خورشید در حدود 184386 مگاوات تخمین زده شده است. یک چنین رقم بسیار بزرگی حتی ممکن است برای پروفسور استیون هاوکینگ هم سرسام آور باشد. انرژی خورشید از اشعه ماوراء بنفش عبور می کند و به سه نوع اشعه تقسیم می شود، اشعه ماوراء A,B,C شدت پرتوهای اشعه ماوراء بنفش بین ساعات 10 صبح تا 4 بعد از ظهر بیشتر است. طول موج های اشعه ماوراء بنفش بسیار کوچک است و برحسب میلیاردم متر اندازه گیری می شود. اما، این امواج، انرژی بالایی دارند که در بدن انسان نفوذ می کنند و ساختار سلول های پوست را تغییر می دهند. اشعه ماوراء بنفش نوع C کوتاه ترین طول موج را دارد و بسیار خطرناک است. خوشبختانه این اشعه کاملاً جذب اتمسفر بالای زمین می شود. متأسفانه، اشعه ماوراء بنفش نوع A و B موجب سرطان پوست می شود و به DNA بدن آسیب می رساند. علاوه بر این موجب برنزه شدن پوست بدن نیز می شود.
1- مقدار انرژی تابشی خورشید به زمین طی 5 دقیقه برابر است با کل انرژی هایی که جمعیت جهان طی یک سال و در اشکال مختلف مصرف می کنند.
2- مقدار انرژی تابشی خورشید که در یک تعطیلات دو هفته ای در نواحی مدیترانه ای دریافت می کنید با کل انرژی تابشی خورشید در انگلستان برابر است.
3- هر ساله در حدود 50 هزار بریتانیایی به سرطان پوست دچار می شوند که بیش از 20 درصد از این افراد به کام مرگ کشیده می شوند. نیمی از مردم استرالیا به بیماری سرطان پوست دچار می شوند.
4- بسترهای خورشیدی (تخت هایی هستند که روی آنها چراغ هایی نصب شده که اشعه ماوراء بنفش ساطع می کنند) به اندازه خورشید خطرناکند، زیرا تشعشعات آنها به عمق پوست نفوذ می کند.
5- پژوهش های جدید حاکی از آن است که احتمالاً آفتاب خطر ابتلا به بسیاری از سرطان ها مانند سرطان سینه و پروستات را کاهش می دهد.
1- اشعه ماوراء بنفش خورشید، منبع اصلی ویتامین D بدن ما است. این ویتامین برای استخوان ها، عضلات و سیستم ایمنی بدن ما لازم است. ویتامینD، همچنین توان مبارزه با بروز و رشد تومورهای سرطانی را دارد.
2- نور آفتاب موجب فعالیت غده صنوبری در مغز می شود. این غده ماده شیمیایی به نام تریپتمینس تولید می کند که وضعیت روحی شما را بهبود می بخشد.
3- قرار گرفتن در معرض نور خورشید و اشعه ماوراء بنفش ساختگی (صناعی) به عنوان یک عامل مهم و پیش گیرنده در بیماری سرطان پوست شناخته شده است.
4- قرار گرفتن بیش از حد در برابر نور خورشید احتمالاً شما را چهار بار بیشتر مستعد مبتلا شدن به بیماری آب مروارید می کند.
5- آفتاب سوختگی می تواند پراکندگی و عملکرد گلبول های سفید خون (سلول های دفاعی بدن) را تغییر دهد و نیز به DNA بدن آسیب وارد کند.
منبع:tebyan.net
پوست و ریز و درشتهای روی آن همیشه برای ما مهم بوده است، دغدغهای که گاهی تا ساعتها ذهنمان را به خود مشغول می کند. این که چطور این پوست پرچین و جوش را به آینه تبدیل کنیم.
جلوی آینه ایستادی، جوش بزرگی روی دماغت توی ذوق می زند، بقیه ی جاها هم دست کمی از آن ندارد، پر از چروک، پر از دانههای سیاهی که... . بیچاره آن کسی که این صورت قرار است آینهاش باشد!
"پوستش مثل آینه است"، این روزها شده است یک آرزو، دود و دمی که به ریههایمان رحم نمی کنند، مطمئنا با ظاهریترین عضو ما یعنی پوست هم مهربان نیستند.
علاوه بر آن بعضی وقتها یادمان می رود که همانطوری که قلب و ریه ، کلیه مان ممکن است مریض شود، پوست بدنمان هم از آسیب دور نیست. اگر تا حالا یادتان رفته بود که این جدار رویی را جدی بگیرید، حالا وقتش است که تغییر عقیده بدهید.
صیغه ی تنوع، شامل پوست هم شده، پوستها هم یک جور نیستند. البته اینجا دیگر این تنوع ربطی به انتخاب شما ندارد، چون قبلاً جنسِ چه خوب چه بد، نصیبتان شده و چارهای ندارید، مگر این که با آن کنار بیایید.
پوست خشک: به طور معمول مقداری از آب بدن از طریق پوست تبخیر می شود. حالا اگر سرعت تبخیر آب در پوست بیشتر از حد طبیعی باشد و پوست نتواند آب بدن را به مدت طولانی در خود نگه دارد، به علت کمبود آب و چربی در سطح پوست، پوست خشک می شود.
این نوع پوست، خشک ، زبر و نسبتاً خشن است و نرمی و لطافت لازم را ندارد و منافذ پوست بسیار کوچک است. این نوع پوست، مستعد چین و چروک است. خیلیها به طور ژنتیکی پوست خشک دارند.
ولی ممکن است در اثر بادهای خشک، تابش مداوم آفتاب و... نیز پوست خشک شود. در زمستان این نوع پوست، خشکتر می شود و خارش پیدا می کند.
پوست چرب: افرادی که این نوع پوست را دارند، غدد چربیشان بیش از حد فعال است. البته داشتن پوست چرب به دلایلی خوب هم هست، چرا که باعث حفظ رطوبت پوست و صافتر به نظر رسیدن آن می شود، ولی یک مشکل خیلی بد هم دارد: جوش.
حداکثر ترشح چربی پوست، در سنین 16 تا 50 سالگی است. منافذ پوست در این نوع اغلب بزرگ است. پوست براق است و زیاد جوش می زند. (چون گرد و غبار و آْلودگی راحتتر از طریق این منافذ بزرگ به پوست نفوذ می کند.)
پوست مختلط: این نوع پوست مخلوطی از دو نوع قبلی است. قسمتهای مرکزی صورت (بینی، پیشانی و چانه) چرب و قسمتهای محیطی (اطراف پیشانی، دور چشمها و گونهها) خشک است. این مورد برای اکثر ما صدق می کند، چرا که غدد چربی قسمتهای مرکزی بیشتر فعالاند و فقط وقتی غیرطبیعی می شود که قسمتهای مرکزی جوش بزنند(زیاد چرب شوند) یا قسمتهای محیطی پوسته پوسته شوند .
برای این نوع پوست بهتر است برای قسمتهای چرب، فرآوردههای مخصوص پوست چرب و برای قسمتهای خشک، فرآوردههای مخصوص آن را استفاده کنید.
پوست معمولی: این پوست نه چرب است و نه خشک. بیشتر در سنین بلوغ دیده می شود. منافذ پوست قابل رؤیت، اما طبیعیاند و به ندرت جوش می زند.
پوست حساس: خیلی راحت تحریک می شود و خارش، سوزش، قرمزی و ساییدگی پیدا می کند.
- حداقل 4 ساعت بعد از شست و شوی پوست خود، یک تکه کاغذ را بر روی پوست پیشانی، گونه و چانه ی خود بکشید.
- اگر روی کاغذ لکههای روغنی بزرگی دیدید، پوست شما چرب است.
- اگر لکهها کم بودند، پوست شما معمولی است.
- اگر کاغذ به سختی روی پوست شما حرکت کرد و هیچ گونه لکه ی چربیای روی آن نبود، پوست شما خشک است.
- پوست مختلط را هم که خودتان می توانید حدس بزنید؛ وقتی روی بینی و چانه می کشید چرب است، ولی روی گونهها هیچ اثری از چربی نیست.
- نوشیدن آب زیاد یکی از بهترین راههای دفع سموم بدن و سالم نگه داشتن پوست است، پس حداقل روزی 6 تا 10 لیوان آب بنوشید.
- رژیم غذایی مناسب باعث حفظ سلامت پوستتان می شود. میوه و سبزیجات را فراموش نکنید.
- سیگار نکشید، چرا که با از بین بردن ویتامین C بدن، سبب تخریب پوست می شود.
- با ورزش پوستتان را شاداب و با طراوت کنید، چون در هنگام ورزش، جریان خون به سمت پوست افزایش یافته و اکسیژن و مواد مغذی بیشتری به پوست می رسد.
- استرس و اضطراب نداشته باشید (بله، کار سختی است ولی سعیتان را بکنید)، چون در اثر استرس ،اختلال هورمونی باعث صدمه به پوستتان می شود.
- خواب کافی باعث استراحت و بازسازی پوستتان می شود. 6 تا 8 ساعت خواب را در شبانه روز فراموش نکنید.
- استفاده از کرمهای ضد آفتاب با تنظیم رنگدانههای پوستی و جلوگیری از تابش مستقیم اشعه ی فرابنفش خورشید به پوست، باعث جلوگیری از کدورت، تیرگی و پیری زودرس پوست می شود.
- حتما از لوازم بهداشتی و آرایشی استاندارد استفاده کنید، یادتان نرود حتماً آرایش صورت را پاک کنید، بعد بخوابید. (راستی به تاریخ انقضای مواد آرایشی ـ بهداشتی هم توجه کنید.)
- پرهیز از هوای آلوده! استفاده از عینک آفتابی و کرم ضد آفتاب، بهترین راه جلوگیری از ایجاد چین و چروک دور چشم هستند.
- مصرف کرمهای مرطوبکننده به ویژه بعد از حمام یا شستوشوی پوست با آب و صابون، برای حفظ شادابی پوست بسیار مفید است.
- خستگی و کار زیاد، به علاوه استفاده ی خودسرانه و نابهجای برخی داروها، موجب آسیب پوست و بروز چروک و پیری زودرس می شود.
- شستوشو با آب و صابون مفید است، اما این کار را زیاد انجام ندهید. اگر به خاطر مسائل شغلی مجبورید که این کار را انجام دهید، از صابونهای با PH خنثی استفاده کنید.
- سعی کنید پوستتان خشک نماند، چون به محرکهای خارجی حساس می شود.
منبع:tebyan.net
جوش زدن(آکنه) یا به دلیل افزایش تولید چربی توسط غدد چربی پوست است یا به علت کاهش تخلیه ی غدد چربی و در نتیجه تجمع چربی و فولیکولهاست و از نظر علمی هیچ ارتباطی با تغذیه ی افراد ندارد. در بررسیهای به عمل آمده بر روی دو هزار بیمار مبتلا به آکنه اثبات شده که جوش زدن ارتباطی با تغذیه و مصرف شیرینی و شکلات ندارد.
ولی باز هم در برخی موارد به علت اصرار زیاد بیماران، رژیم غذایی خاصی برای آنها تجویز می شود.
شایعترین بلای پوستی که هر کس با آن آشناست، جوش یا آکنه است. آکنه معمولاً در دختران نسبت به پسران در سنین پایینتری بروز می کند، ولی علائم ظاهری آن در پسران شدیدتر است.
آکنه اغلب مربوط به دوران بلوغ است، ولی گاهی برخی افراد در سراسر زندگی با آن درگیرند. جوشها اغلب در صورت دیده می شوند.
اول باید انواع آکنه را بشناسیم تا بدانیم هر کدام از جوشهایمان از چه نوعی است:
- کومدون (جوش ریزی که به صورت سرسیاه یا سر سفید دیده می شود)
- پاپول (جوشهای برجسته و قرمز رنگ)
- پاسچول (جوشهای چرکی)
- ناجول و کیست (جوشهای بزرگ دارای عمق و پر از ماده)
علت به وجود آمدن جوش، بسته شدن دهانه ی غدد چربی است که این امر می تواند ارثی باشد یا به هم خوردن تعادل هورمونی بدن علت آن باشد و یا مثلاً در اثر تغذیه ی غلط روند کراتینی شدن پوست دچار اختلال شده باشد. به هر حال به هر طریقی که این منافذ بسته شده باشند، نتیجه ی آن بروز آکنه است.
*یکی از بهترین راههای مقابله با جوش، شستوشوی مکرر پوست با صابونهای ضد جوش است که اغلب اسیدیاند.
*از دستکاری جوشها بپرهیزید، چرا که باعث می شود جای جوشها گود یا لک شود.
*برای پوشاندن جوشها به هیچ وجه از وسایل آرایشی روغنی استفاده نکنید، چرا که باعث بدتر شدن ضایعات می شود.
*پس از شست و شوی صورت با صابونهای ضد جوش، حوله را بر روی پوست صورت نکشید.
*برای ضدعفونی کردن جوشها، می توانید از محلولهای ضدمیکروب مثل آنتیبیوتیکهای محلول در الکل استفاده کنید.
*اگر صورت شما در محل ریش، جوش زده، بهتر است از زدن ریش خود اجتناب کنید، چرا که موجب تشدید آکنه می شود.
*تماس کوتاه مدت، با نور خورشید برای درمان جوش تا حدی مؤثر است.
*از ماندن در محیطهای کثیف پر از بخار و چرب دوری کنید.
ماساژ پوست، یکی از راههای خوب تخلیه ی چربی پوست است. همچنین ماساژ، جریان خون پوست را هم بهبود می بخشد. پس فکر نکنید این مخصوص آدمهای بیکار است، تنبلی را کنار بگذارید و انگشتانتان را بکار بیندازید.
- فعلاً هیچ قلق یا آموزش خاصی ندارد. همه را به حستان و سر انگشتانتان بسپارید. برای مدتی اینطور ادامه دهید. اگر مبتدی هستید سراغ دکتر یا کتابهای آموزشی بروید و دستورهای جدیتر را بگیرید.
- بعد از ماساژ پوستتان آن را با آب گرم بشویید تا چربی آن گرفته شود و بعد بلافاصله کمی آب سرد به پوست خود بزنید تا منافذ پوست، بسته شوند و پس از آن با پنبهای آغشته به گلاب یا آب لیمو پوستتان را پاک کنید.
- اگر پوستتان خیلی چرب است هفتهای یک بار پوستتان را با سرکه سیب ماساژ دهید. برای این کار سرکه سیب را با نسبت مساوی با آب مخلوط کنید و روی پوستتان بمالید و ماساژ دهید و پس از چند دقیقه بشویید.
- به سلامتی موهایتان اهمیت دهید، چرا که ریختن موی کثیف در صورت باعث پخش باکتری و چربی در سطح پوست می شود. پوست ماساژ داده شده این فرصت را بیشتر دارد.
- تعریق می تواند باعث تشدید آکنه شود، پس اگر عرق کردید در اسرع وقت پوستتان را بشویید و پاک کنید.
- قبل از استفاده از مارکهای جدید لوازم آرایش ، مخصوصاً بعد از ماساژ حتماً آن را روی بازوی خود تست کنید تا مطمئن شوید که به آن حساسیت ندارید.
- حوله ی صورتتان را زود به زود بشویید، چرا که باکتریها می توانند به سرعت در حولههای مرطوب و کثیف رشد کنند.
پوست طبیعی: روزی دو بار با شویندههای ملایم پوست صورت خود را شستوشو دهید و از کرم مرطوبکننده استفاده کنید.
پوست چرب: شما نیز لازم است روزی دو بار پوست صورت خود را بشویید. بهتر است از شویندههای ملایم، غیرچرب و الکلدار استفاده کنید. از لوازم آرایشی غیرچرب استفاده کنید. حتی پوست چرب هم نیاز به استفاده ی روزانه ی کرم مرطوبکننده دارد. بهتر است برای شستوشوی صورتتان از آب سرد استفاده کنید، چون باعث بسته شدن منافذ پوست می شود.
پوست خشک : از شویندههای ملایم غیر صابونی استفاده کنید، چون صابون چربی پوست شما را کمتر می کند. حتماً هر روز از مرطوبکننده استفاده کنید.
منبع:tebyan.net
در این مقاله ویتامین های مفید و موثر برای حفظ سلامت پوست را به همراه منابع غذایی آنها برای شما بیان می کنیم.
ویتامینA:
این ویتامین از تأثیر اشعه ی فرابنفش بر پوست بدن جلوگیری می کند. منابع خوب ویتامین A شامل سبزی ها و میوههای زرد و نارنجی مثل هویج ، کدو حلوایی ، طالبی ، زردآلو ، انبه ، پرتقال و... و همچنین سبزیهای پهن برگ مثل اسفناج و کاهو و نیز تخممرغ و شیر و جگر است.
ویتامینC:
به علت خاصیت آنتی اکسیدانی زیاد خود، از تشکیل رادیکالهای آزاد در سطح پوست جلوگیری کرده، لذا از ایجاد چین و چروک در پوست پیشگیری می کند و پوست را شفافتر می کند.
ویتامین C در سبزیجات و میوه های تازه و بیشتر در مرکبات (پرتقال، گریپ فروت، انواع لیمو و نارنگی)، کیوی ، انواع توت ، گوجه فرنگی ، فلفل دلمه ای، هندوانه ، طالبی ، توت فرنگی ، سیب زمینی و سبزیجات برگ سبز مثل کلم بروکلی موجود است.
ویتامینD:
ویتامینD نیز با جلوگیری از تأثیر اشعه فرابنفش بر روی پوست، باعث شادابی و شفافیت پوست می شود. منابع ویتامینD متفاوتاند. شیر و ماهیهای روغنی منابع خوب آناند.
ویتامین D بیشتر در مواد غذایی حیوانی است. روغن کبد ماهی غنی ترین منبع آن است . ویتامین D به میزان های متفاوت در کره ، زرده تخم مرغ ، خامه و جگر موجود است .
ولی روزانه 20 دقیقه پیادهروی در آفتاب با رعایت نکات ایمنی لازم، مثل استفاده از کرمهای ضد آفتاب، می تواند نیاز روزانه ی بدن را به ویتامینD تامین کند.
ویتامینE:
ویتامینE نیز مثل ویتامینC، چون یک آنتی اکسیدان مهم است، از تشکیل رادیکالهای آزاد در سطح پوست جلوگیری می کند و جلوی چین و چروک شدن پوست و پیری زودرس را می گیرد.
بهترین منابع غذایی ویتامین E شامل : سبزیهای پهن برگ مثل اسفناج و کاهو ، آجیل ، مارگارین و روغن های گیاهی مثل : روغن جوانه گندم ، سویا ، بادام ، گردو ، فندق ، ذرت ، دانه کتان و زیتون است.
منبع:tebyan.net
یکی از مراقبتهای اساسی پوست، پاکسازی پوست است. پاکسازی پوست می تواند با حذف سلولهای مرده ی سطح پوست و برداشتن گرد و غبار و مواد آرایشی و چربی اضافی در سطح پوست و باز کردن منافذ آن، باعث تنفس پوست شود.
چندین گروه پاککننده داریم، مثل: شیر پاککنها، کرمهای پاککننده، لوسیونهای تمیزکننده، فومها و یا فرآوردههای کفزا، صابونهای آرایشی و پاککنندههای آرایش چشم.
شیر پاککن:
امولوسیون روغن در آب است، اما نسبت آب به روغن آن زیاد بوده، پس به راحتی در آب حل می شود و از سطح پوست شسته می شود.
کرمهای پاککننده:
این کرمها روغن بیشتری نسبت به شیرپاککنها دارند و غلیظترند و برای ماساژ دادن بر روی پوست مفیدند و برای پوستهای بسیار خشک یا پاکسازی عمیق بسیار مناسباند.
مواد کفزا:
بسیار سریع عمل می کند و برای هر نوع پوستی می تواند به کار رود.
صابونهای معمولی:
به دلیل به هم زدن PH نرمال پوست، برای شست و شوی صورت مناسب نیستند و بهتر است از صابونهای مخصوص آرایش استفاده کنید.
مرطوبکنندهها:
مرطوبکنندهها انواع مختلفی دارند، مثل همومکتانتها (جاذب رطوبتها)، هیدراتانتها (مرطوبکنندهها) و مواد پوشاننده که اینها باعثن جذب رطوبت از محیط اطراف شده یا آب را از لایههای عمقی پوست به سطح پوست می آورد و به این ترتیب کمبود رطوبت پوست را جبران می کنند.
مواد پوشاننده:
از دیگر مرطوب کنندهها که به صورت امولوسیون روغن در آب (روغنها، مومها و مشتقات چربیها)، به صورت یک لایه روی پوست قرار می گیرند و جلوی تبخیر آب از سطح پوست را می گیرند. بدین ترتیب میزان رطوبت لایه ی سطحی پوست را افزایش می دهند و باعث حفظ رطوبت پوست می شوند.
بُخور و کمپرس هم از راههای مناسب برای صاف کردن پوست هستند.
بُخور : باعث پاک سازی عمیق منافذ پوست و خونرسانی بهتر به آن می شود و چربی و ذرات اضافی پوست را از بین میبرد.
برای بُخور دادن، دو لیتر آب را در یک ظرف تمیز بجوشانید. اگر پودر بخور گیاهی مثل پودر گل بابونه یا گل ختمی دارید، دو قاشق سوپ خوری از آن را در ظرف آب جوش ریخته و ظرف را از روی حرارت بردارید. سپس سر خود را بالای ظرف آب بگیرید و یک حوله ی تمیز روی سر خود بیندازید.
زمان بُخور برای پوستهای معمولی و چروکدار 5 دقیقه و برای پوستهای چرب 5 تا 10 دقیقه است. اگر از پودر بُخور استفاده نکردید(یعنی فقط با آب)، زمان طولانیتری پوست خود را بُخور دهید.
کمپرس: برای پوستهای خشک و حساس روش بسیار مناسبی است. برای کمپرس مثل بُخور، آب را بجوشانید و پودر بُخور را به آن اضافه کنید. 5 دقیقه صبر کنید. سپس محلول مذکور را صاف کرده و حوله ی تمیزی را به این محلول آغشته کنید و این حوله را 5 تا 10 دقیقه روی پوست صورت خود قرار دهید. (یادتان نرود که دو تا سوراخ برای جای چشمها در حوله باز کنید!)
می توانید بلافاصله پس از کمپرس داغ از کمپرس سرد نیز استفاده کنید. این عمل برای درمان جوش و التهاب پوست بسیار مفید است.
بهتر است در زمان استفاده از کمپرس تمرکز داشته باشید و آرام و عمیق نفس بکشید.
منبع:tebyan.net
از آن جایی که سئوالات زیادی راجع به عرق کردن در تمام بدن و یا تعریق بیش از حد کف دست و پا وجود دارد، مطالعه مطلب زیر می تواند برایتان سودمند باشد.
مرکز تنظیم حرارت بدن در هر شخصی نسبت به دیگری متفاوت است، بنابراین در صورت افزایش درجه حرارت خون، هیپوتالاموس با گشاد کردن عروق و نیز تعریق موجب خنک شدن بدن میشود.
اما در شرایط خاصی با وجود مکانیسمهای فوق، بدن دچار تعریق بیش از حد میشود که عبارتاند از:
* تمرینات ورزشی شدید
* هوای گرم و مرطوب، مانند نواحی گرمسیری با رطوبت بالا
* آکرومگالی
* دیابت
* هیپوگلیسمی(کاهش شدید قند خون)
* لنفوم
* بارداری
* یائسگی
تعریق زیاد کف دست و پا و یا تعریق ناشی از هیجانات روحی به طور معمول به کف دست و پا و زیر بغل محدود میشود و ممکن است در هوای گرم تشدید شود.
بیماران مبتلا به تعریق زیاد کف دست و پا ممکن است مبتلا به تعریق زیاد زیر بغل هم باشند، ولی فقط 25 درصد مبتلایان به تعریق زیاد زیر بغل، تعریق بیش از حد کف دست و پا دارند. دستها ممکن است سرد بوده و یک ته رنگ تیره داشته باشند. لایه شاخی کف پا نیز خیس بوده و به علت وجود میکروبهای بیهوازی بوی بدی از آن به مشام برسد.
عرقکردن ممکن است همراه با افت متناوب باشد که در این موارد، اضطراب، استرس و یا ترس ممکن است سبب تحریک آن شود. این نوع تعریق میتواند ارثی باشد که شروع تعریق در کف دستها در دوران کودکی و در زیر بغل در دوران نوجوانی یا بلوغ خواهد بود که به مرور بهتر خواهد شد.
لازم به ذکر است که عرقکردن در زمان خواب کاهش مییابد.
بعضی از اوقات، تعریق ناشی از حس چشایی است، یعنی افراد چند لحظه پس از خوردن غذاهای ادویهدار و تند مانند سس گوجهفرنگی دچار تعریق میشوند.
این روزها برای جوان تر شدن خیلی کارها میشود کرد! یکی از روشهایی که برای درمان چین و چروک صورت به کار میرود، تزریق "بوتاکس" است.
با اینکه در چند سال اخیر استفاده از بوتاکس رایج شده، اما از آغاز سال جدید میلادی، سازمان غذا و داروی آمریکا در مورد این روش، هشدارهایی مطرح کرده که قابل تامل است.
بد نیست بدانید این سازمان بر خلاف همتایان اروپایی خود، تا این زمان به بیماران و پزشکان درباره خطرات بوتاکس هشدار رسمی اعلام نکرده بود.
سازمان غذا و داروی آمریکا مصرف سم "بوتولینوم" یا همان "بوتاکس" را در مقادیر محدود برای درمان انقباضات غیر قابل کنترل عضله شانه و گردن، پلک زدن اسپاسمودیک چشمان، تعریق بیش از حد زیر بغل و صاف کردن گهگاه چینهای بین دو ابرو ( تنها کاربرد زیبایی) مجاز دانسته، اما هشدارهایی هم در کنار آن مطرح کرده است.
از آنجا که این ماده به هر حال یک نوع "سم" است، چنانچه درست تهیه، خالص و نگهداری نشده باشد و همچنین درست تزریق نشود، موجب عوارضی میگردد که گاهی جبرانپذیر نیست.
به همین دلیل بوتاکسهای غیراستاندارد، بهخصوص وقتی توسط افراد غیرمتخصص، بدون توجه به نکات ایمنی تزریق شوند، بیشتر خطرآفرین است. حتما این را هم شنیدهاید که دوز استفاده از این سم دارویی خیلی اهمیت دارد؛ بهطوری که مسمومیت شدید با این سم، بهعلت فلج کردن عضلات تنفسی، میتواند منجر به مرگ شود.
همه این ها باعث شده تزریق غیر کارشناسانه بوتاکس احتمال خطرات گوناگونی مثل غیر قرینه شدن صورت و ابرو، افتادگی پلک و یا فلج صورت را بهدنبال داشته باشد. انجمن جراحان پلاستیک و زیبایی کشورمان هم چندی پیش نسبت به خطرات تزریق بوتاکس که در آرایشگاهها و سالنهای زیبایی انجام میشود، هشدار داده بود.
مسلم این است که تنها متخصصان پوست ماهر میتوانند از چنین عوارضی پیشگیری کنند، اما هشدار اخیر حتی در مورد کاربرد صحیح این دارو توسط متخصصان هم اعلام خطر جدی کرده است.
بوتاکس، سم تصفیه و رقیق شدهایاست که از باکتری به نام "کلستریدیوم بوتولینوم" به دست می آید. این باکتری، عامل ایجاد نوعی مسمومیت غذایی کشنده به نام "بوتولیسم" است.
این سم با جلوگیری از انتقال "استیل کولین" از عصب به عضله و فلج کردن عضلات، باعث صاف شدن چین و چروکها و کاهش خطوط بین ابروها و دور چشم میشود.
استیل کولین نوعی انتقال دهنده پیامهای عصبی از مغز به عضله است که دستور انقباض(جمع شدن) را به عضله میرساند.
بوتاکس، اولین بار در سال 1980 برای درمان اختلالات عضلانی مانند لوچی و تنبلی چشم، تیکهای چشم و پلک زدن غیر قابل کنترل بهکار رفت. وقتی بهطور تصادفی اثر آن در کاهش چینهای دور چشم مشاهده شد، جراحان پوست و زیبایی در سال 1987 برای زیبایی از آن استفاده کردند.
بوتاکس، داروی ضدچروک مشهور، در بعضی از مصرفکنندگان با علائم مسمومیت خطرناک بوتولیسم همراه بوده و حتی در بعضی کودکان آمریکایی موجب مرگ شده است.
با شنیدن این خبر لابد از خودتان میپرسید کودکان را چه به تزریق بوتاکس؟ کودکان را چه به رفع چروک؟! لازم است بدانید بوتاکس که این روزها بهدلیل کاربرد آن در زیبایی و کاهش چروک صورت، شناخته شده است در گروهی از بیماریهای مربوط به اسپاسم و گرفتگی عضله مانند دیستونی گردن و اسپاسمهای گردنی شدید هم به کار میرود.
البته سازمان غذا و داروی آمریکا در بررسی خود متوجه شد اکثر کودکانی که پس از تزریق فوت کرده بودند، مبتلایان به فلج مغزی بودند و این دارو برای درمان اسپاسم عضلانی پای آنها استفاده شده بود.
جالب است بدانید اگر چه در برخی کشورها مصرف بوتاکس برای چنین بیمارانی مورد تایید است، اما سازمان غذا و داروی آمریکا هنوز بهطور رسمی چنین کاربردی را برای بوتاکس مورد تایید قرار نداده است.
علاوه بر این، گزارش هایی از بروز بیماری پس از تزریق بوتاکس وجود دارد که مربوط به افراد در سنین مختلف است. طبق گزارش های FDA دست کم یک مورد تزریق منجر به بستری شدن خانمی گردید که برای رفع چروک پیشانیاش بوتاکس استفاده کرده بود. البته FDA آمار دقیقی از این گزارشها نداده است.
در ماههای گذشته، پس از انتشار گزارش مرگ بعد از تزریق سم بوتولینوم و انتشار آن در بدن، 16 نفر از مصرفکنندگان این ماده، "انجمن سلامت مصرف کنندگان" خواستار هشدارهای جدی متخصصان در این باره شدند.
کسانی که در این جریان مورد اعتراض قرار گرفتند، سازندگان دو آمپول میو بلوک و بوتوکس آلرژان بودند. این اعتراض دلیل خوبی داشت.
در 180 گزارش رسیده به سازمان غذا و داروی آمریکا عوارضی چون ضعف عضلانی، اختلال در بلع غذا، اختلال تنفسی ناشی از آسپیراسیون و مشکلات ناشی از ورود جسم خارجی از راه تنفس به ریهها برای این دارو مشاهده شده بود.
اگر چه این گزارش ها عارضه مشخصی را برای این محصولات اثبات نمیکرد، اما از آنجا که متخصصان معتقد بودند این گزارش ها کمتر از چیزی است که در واقعیت رخ میدهد، تصمیم گرفتند الگوی عوارض احتمالی را پیدا کنند.
بد نیست بدانید 16 مورد از گزارشهای رسیده به سازمان غذا و دارو مرگبار بوده و 4 مورد از آنها کودکان زیر 18 سال بودند. در ضمن 87 بیمار در بیمارستان بستری شدند.
دکتر سیدنی ولف مدیر تحقیقات این گروه معتقد است، این مشکلات وقتی ایجاد میشود که سم بوتولینوم از محل تزریق به قسمت های دیگر بدن مانند مری منتشر شده و در عضلات مربوط به بلع یا تنفس، فلج نسبی ایجاد کند.
او میگوید: اگر چه این هشدار در برگه دارو ذکر شده، اما به راحتی مورد غفلت واقع میشود.
بنابراین این انجمن از سازمان غذا و داروی آمریکا تقاضا کرد که با سفارش یک جعبه سیاه (قویترین نوع هشدار) روی برچسب دارو و فرستادن نامهای به پزشکان استفادهکننده از دارو، موضوع را برجستهتر کند تا به راحتی مورد غفلت واقع نشود.
علاوه بر این، پیشنهاد داده شد که یک راهنمای مصرفکننده با توضیح خطرات تزریق تهیه شود.
با این تمهیدات، مصرفکنندگان دارو با مشاهده علائم هر عارضه -پیش از این که دیر شود- برای انجام اقدامات ضروری به پزشک مراجعه خواهند کرد و بنابراین از مرگ و عوارض خطرآفرین این تزریق پیشگیری خواهد شد.
بالاخره بعد از گذشت دو هفته از اعلام هشدار توسط انجمن سلامت مصرف کنندگان، سازمان غذا و داروی آمریکا هم موضع خود را اعلام و هشدارهای این انجمن درباره مصرف بوتاکس را تایید کرد.
متخصصان تاکید میکنند مردم باید نسبت به خطرات احتمالی مسمومیت با سم بوتولینوم، آگاهی کافی داشته باشند. علائم اولیه عبارتند از: خشکی دهان ، اختلال در تنفس و بلع غذا، افتادگی پلک، اشکال در تکلم، ناتوانی در بالا نگه داشتن سر و ضعف سایر عضلات.
بنابراین لازم است مراقب این علائم باشند و در صورت مشاهده آنها به پزشک مراجعه کنند. البته این اولین هشدارها نیستند.
حتی در برچسب دارویی نیز احتمال انتشار این سم در بدن و مرگ ناشی از آن ذکر شده بود، اما این عوارض را مربوط به وجود بیماریهای خاص عصبی-عضلانی در فرد(مانند میاستنی گراو Myasthenia Gravis) می دانستند، و این مسئلهای است که سازمان غذا و داروی آمریکا به تازگی آن را اصلاح کرد و گفت: "آسیب دیدن از سم بوتولینوم حتی در افرادی که عامل زمینهای ندارند هم ممکن است اتفاق بیفتد."
به همین سبب این سازمان از سازندگان دارو خواست تا این هشدارها را به شکل جدی تری روی برچسب دارو قرار دهند.
با این حال تولیدکنندگان این دارو معتقدند تمام عوارض احتمالی در برچسب دارو قید شده و این کار با هماهنگی سازمان غذا و داروی آمریکا صورت گرفته است.
کارولین وان هوف، سخنگوی یکی از شرکتهای تولید این دارو به نام آلرژان، علت مرگ کودکان را تزریق مقدار غیر مجاز دارو یا بهاصطلاح پزشکی (over dose) اعلام کرد.
جالب است بدانید آنها پیش از این اعلام کرده بودند که در سال 2007 سقف فروش آلرژان به 1/1 بیلیون دلار رسیده است. تعجب میکنید اگر بگوییم محققان روانپزشک متوجه شدهاند 40 درصد از بیمارانی که با این روش، زیبایی خود را بهدست آوردهاند، به نوعی میل شدید و اجبار به انجام مجدد آن (نوعی اعتیاد) دچار میشوند؟
البته این مسئله با توجه به ظاهر شدن مجدد و طبیعی چروکها پس از چند ماه خیلی هم عجیب نیست. شاید اگر به همین ترتیب پیش برود، حتی هشدارهای روی برچسب هم نتواند جلوی فروش این داروی زیباکننده را بگیرد؛همان طور که در بوق کردن عوارض سایر داروهای اعتیادآور هنوز نتوانسته جلوی معتاد شدن خیلیها را بگیرد
منبع:tebyan.net
آیا تا کنون کار سنگینی انجام داده اید که بعد از چند دقیقه متوجه بوی ناخوشایندی از طرف بدن خود شوید؟
بروم هیدروزیس(bromhidrosis) یا بوی بد بدن اصولا در زمان بلوغ اتفاق می افتد، زیرا ترشح هورمون هایی به نام آندروژن در بدن افزایش می یابند. این هورمون ها تا زمان بلوغ غیر فعال هستند و به همین دلیل بوی عرق بدن در زمان کودکی مشکل ساز نیست.
عرق بدن به تنهایی بدون بو است، اما باکتری ها از آن به عنوان محیط کشت استفاده نموده و سریعا شروع به تکثیر می کنند. بنابر این آنچه شما استشمام می کنید، نتیجه تکثیر باکتری روی سطح بدن است و چقدر آزاردهنده و ناخوشایند.؟!
زمانی که شما کاری انجام می دهید، یا در گرما و آفتاب حرکت می کنید بدن شما عرق می کند. تعریق فرآیندی برای تنظیم دمای بدن است. زمانی که این عرق، محیطی برای تکثیر باکتری ها شود، ایجاد بوی بد و ناخوشایند می کند.
بهترین روش برای مبارزه با بوی بدن پیشگیری از وقوع آن است و برای بسیاری از افراد رعایت صحیح بهداشت، یعنی شست وشوی مرتب بدن و استفاده از مواد ضد تعریق، کفایت می کند.
تنها زیر بغل محل ایجاد بوی ناخوشایند نیست، بلکه هر نقطه از بدن که فضایی مرطوب، تاریک و مناسب برای رشد باکتری باشد، نیز ایجاد بوی ناخوشایند می کند؛ مثل کشاله ران و پاها. بنابراین بهتر است بدن خود را با کیسه حمام و صابون مرتب شست و شو دهید، به خصوص مناطقی از بدن که مستعد تعریق است. این امر مانع از تولید بوی ناخوشایند در بدن می شود.
به خاطر داشته باشید پای بد بو باعث ایجاد کفش بد بو می شود. بنابراین علاوه بر شست و شوی پا، از مواد ضد عفونی کننده و ضد بو نیز در کفش خود استفاده کنید.
اگر می خواهید از بوی بدن در آسایش باشید، نکات زیر را رعایت کنید:
1- بعد از شست و شو ی بدن با آب و صابون و خشک کردن کامل بدن، بلافاصله از مام ضد عرق(antiperspirant) برای زیر بغل خود استفاده کنید.
به خاطر داشته باشید که دئودورانت ها(deodorant) مانع تعریق نمی شوند، بلکه مانع متصاعد شدن بوی بدن می شوند. در حالی که ضد تعریق ها(antiperspirant) مواد شیمیایی هستند که تعریق را کاهش می دهند. ضد تعریق ها در اکثر موارد حاوی دئودورانت نیز هستند که بوی بدن را دفع می کند.
2- زیر بغل خود را خشک نگه دارید، زیرا باکتری ها در محیط های خشک به سختی رشد می کنند.
3- از محلول پراکسید هیدروژن و آب برای مبارزه با بوی بدن استفاده کنید. جهت ساختن این محلول، یک قاشق چای خوری از پراکسید(3 درصد) را با یک فنجان آب ترکیب کنید. سپس این محلول را در نقاط مستعد تعریق استفاده کنید. این محلول باکتری های مولد بو را از بین می برد.
4- اگر عامل اصلی تعریق شما کار کردن است، بهتر است لباس های کار خود را مرتب شستشو دهید، زیرا لباس های آغشته به عرق نیز می تواند محلی برای رشد باکتری باشد.
5- رژیم غذایی خود را تغییر دهید. بعضی از غذاهای چرب، روغن ها و یا بعضی از چاشنی های قوی مثل سیر ، زردچوبه و پیاز می توانند از منافذ پوست تراوش کرده و بوی بد بدن را ایجاد کنند. بهتر است برای تغییر رژیم غذایی موثر با پزشک تغذیه مشورت کنید.
6- اگر به طور کلی زیاد عرق می کنید، با پزشک خود در میان بگذارید. روش های درمانی زیادی برای مبارزه با این مسئله وجود دارد. همچنین مشکلات پزشکی خاصی می توانند منجر به تعریق زیاد شوند که پزشک می تواند ضمن تشخیص علت، درمان موثری نیز برای رفع آنها تجویز کند.
7- مرتبا موهای زاید زیر بغل را اصلاح کنید تا از تجمع باکتری و در نتیجه تولید بوی ناخوشایند جلوگیری کنید.
در بعضی از جوامع داشتن بوی بدن امری طبیعی و قبول شده است. اما در بسیاری از جوامع امروزی این امر ناپسند و ناخوشایند است و باعث ناراحتی و اجتناب اطرافیان می شود. در حقیقت بسیاری از مذاهب، توصیه های جدی در مورد حفظ پاکیزگی و رعایت بهداشت دارند.
بهترین روش برای مبارزه با بوی بدن پیشگیری از وقوع آن است و برای بسیاری از نوجوانان رعایت صحیح بهداشت، یعنی شست وشوی مرتب بدن و استفاده از مواد ضد تعریق، کفایت می کند.
منبع:tebyan.net
روی میز آرایش هر کسی درست مقابل آیینه، اسپری، مام و دئودورانتها صف کشیدهاند و امید خیلیها برای فرار از بوی بد عرق در این روزهای گرم، همین شیشهها هستند. اما آیا تنها بر اساس بو و مارک باید بابت آنها پول داد؟ بهترین زمان استفاده از آنها شب است یا صبح؟ آیا باید پیش از استفاده موها را تراشید تا اسپری ضد عرق بهتر عمل کند؟ اگر شما هم جزو افرادی هستید که بوی بد بدنتان را انکار نمی کنید، بیایید با هم سری به دنیای محصولات ضد عرق بزنیم.
تا به حال فکر کردهاید قدیمترها چگونه از شر بوی بد بدن خلاص می شدند؟ آن زمانها که خبری از اسپری و مام نبود. دکترپرویز طوسی، متخصص پوست می گوید: "به صورت سنتی از حنا برای از بینبردن بوی بد بدن استفاده می شده است. حنا لایه شاخی پوست را خشک و پوست را محکمتر می کرده است، ولی اینروزها بیشتر برای ساخت اسپریها و دئودورانتها از ترکیبات شیمیایی آلومینیوم کلراید استفاده می شود."
خیلیها فکر می کنند دئودورانتها و ضد عرقها تفاوتی با هم ندارند، ولی هنگام خرید آنها از داروخانه یا فروشگاه لوازم بهداشتی باید به این نکته توجه کنید که این دو نوع محصول با هم متفاوتاند. ضد عرقها ترکیباتی آلومینیوم دار دارند که منافذ غدد عرق را در سطح پوست مسدود می کنند، بنابراین عرق نمی تواند در سطح پوست ترشح شود، اما دئودورانتها با از بین بردن باکتریهای سطح پوست، مانع ایجاد بوی بد عرق می شوند.
شما عادت دارید پیش از حمام یا صبحها قبل از ترک منزل زیر بغلتان را اسپری بزنید؟ دکتر طوسی توصیه می کند که این محصولات بهتر است شبها استفاده شوند. وی می افزاید: "ابتدا باید زیر بغل خشک شود. اگر عرق زیاد است، با یک سشوار می توانید این کار را انجام دهید و سپس این محصولات را در زیر بغل استفاده کنید. پس از 2 تا 3 هفته که تعریق کاهش پیدا کرد، می توانید هفته ای دو تا سه مرتبه از این محصولات استفاده کنید."
این متخصص پوست اعتقاد دارد که بهتر است پیش از استفاده از این محصولات، موهای زاید تراشیده نشوند، چون احتمال حساسیت پوست به این مواد شیمیایی بیشتر می شود.
اسپریها و مامهای مردانه اغلب بوی تندتری دارند، ولی انواع زنانه آن رایحههای ملایمتری دارند. دکتر طوسی می گوید: "اصولاً تفاوتی میان محصولات ضد عرق زنانه و مردانه وجود ندارد و ترکیبات شیمیایی هر دو یکی است، فقط بوی آنها مطابق سلیقه آقایان و بانوان متفاوت است. کودکان هم اغلب با مشکل تعریق زیاد و بوی بد بدن روبرو نیستند، لذا نیازی به استفاده از این محصولات ندارند."
عرق زیاد مخصوص زیر بغل نیست. بعضیها کف دستهایشان زیاد عرق می کند و آنها را کلافه می کند. حتی ممکن است فکر کنند این یک بیماری است، ولی به دلتان بد راه ندهید. دکتر طوسی با اشاره به اینکه این عارضه جای نگرانی ندارد، می افزاید: "باید کف دست از عرق خشک شود و سپس این محصولات ضد عرق هر روز در کف دستها مالیده شود. پس از یک تا سه هفته می توان دفعات مصرف را به هفته ای یک یا دو بار کاهش داد، به گونهای که عرق کف دست کنترل شود."
اسپریهای ضدعرق و دئودورانتها دردسرهایی هم برای بعضیها دارند و آن هنگامی است که پوست شما به مواد شیمیایی این محصولات حساسیت داشته باشد. خارش، قرمزی پوست و حتی خشکی پوست نشانه حساسیت به دئودورانتها و مامها و اسپریهای ضد عرق است. باید به طرفداران مامها بگوییم که لازم است چند ساعت پس از مالیدن مام روی پوست، محل را با آب و صابون بشویید. با این روش، مواد شیمیایی آن از روی پوستتان پاک شده و فرصت پیدا نمی کنند تا وارد منافذ پوستی شما شده و حساسیت پوستی ایجاد کنند. سپس می توانید لایهای جدید از مام را روی پوست خود بمالید.
وقتی در فروشگاه دنبال اسپری دئودورانت و یا مام مورد علاقهتان می گردید، میان بسیاری از مارکها و مدلها سرگردان می مانید که کدام را انتخاب کنید. توصیه ما این است که به دنبال مارکهای معتبرتر بروید که امتحان خود را پس دادهاند. از طرف دیگر، برای اینکه گیر تقلبیها نیفتید، حتماً برچسب تایید وزارت بهداشت را در روی قوطی این محصولات کنترل کنید.
شاید شما همه این محصولات را امتحان کرده باشید، ولی هنوز بدنتان زیاد عرق می کند و از بوی بد بدنتان خجالت می کشید. در این صورت باید به سراغ راههای دیگری بروید.
دکتر طوسی تزریق بوتاکس را یکی از این راهها می داند و می گوید: "تزریق بوتاکس(حتما تحت نظر پزشک متخصص) در زیر بغل می تواند شش تا هشت ماه تعریق را کاهش دهد، ولی این تزریقات اغلب دردناکاند. الکتروفورز هم که در آن از جریان برق استفاده می شود، می تواند برای درمان این بیماران استفاده شود. استفاده از داروهای ضد عرق چون تعریق کل بدن را تحت تأثیر قرار می دهند، اغلب توصیه نمی شود. گاهی هم با جراحی غدد عرق زیر بغل را برمی دارند که جای زخم آن باقی می ماند."
جوش(آکنه) یک مشکل چندعلتی است که معمولاً در سنین جوانی بروز می کند.
جلوی آیینه ایستاده است و به چسبهایی که روی جوشهایش چسبانده خیره شده است. از لوسیون و کرم گرفته تا پمادهای خانگی همه را امتحان کرده است ولی این جوشهای سمج دست از صورتش برنمی دارند. به خصوص حالا که دیگر برای خودش آقایی شده است و دوست دارد چهرهاش در جامعه بدرخشد، ولی این جوشهای قرمز نمی گذارند. ناگهان فکرش یک جرقه می زند: استفاده از قرص "آکوتان" که دوستش آن را استفاده کرده و نتایج خوبی هم گرفته است، ولی می گویند تجویزش فقط توسط پزشک متخصص پوست انجام می گیرد.
با "دکتر محمدعلی نیلفروشزاده، متخصص پوست و مو" درباره آکوتان به گفتگو نشستهایم تا قبل از مصرف این قرصها، از عوارض و فواید آن آگاهی پیدا کنید.
بله قطعاً؛ پله آخر درمان جوشهای صورت، مصرف این دارو می باشد و برای موارد آکنه شدید کاربرد دارد. واقعیت این است که آکنه یک مشکل چند علتی است و چندین عامل در بروز آن دخیل هستند. ایزوترتینوئین تنها درمانی است که بر عوامل اصلی مؤثر در آکنه اثر می کند. این دارو باعث کاهش تولید ماده سبوم (sebum)می شود و اثر ضد التهابی دارد. سبوم، چربی مترشحه از غدد چربی موجود در پوست است.
موارد کاربرد این دارو متعدد است و علاوه بر کاربرد آن در آکنههای ندولوکیستیک، در آکنههایی که تمایل به ایجاد اسکار(جای زخم) دارند و موارد غیر از آکنه نیز کاربرد دارد. بنابراین تجویز باید توسط پزشکی انجام شود که بتواند چنین مواردی را تشخیص دهد. ظاهراً بیمهها هم در مورد تجویز این دارو دستورالعملهای خاصی دارند.
ایزوترتینوئین عوارض متعددی دارد. به خصوص اینکه بسیار تراتوژن (آسیبرسان به جنین) است و مصرف آن در دوران بارداری باعث آسیبهای جدی به جنین می گردد. مصرف آن در دوران بارداری تا 50 درصد منجر به سقط جنین می شود و در نیمی از موارد باقیمانده هم باعث تولد نوزاد با نقایص قلبیعروقی و یا اسکلتی می گردد. اما باور رایج که می گویند باعث نازایی یا کاهش میل جنسی می شود اشتباه است و چنین عارضهای ندارد، ولی باعث درد عضله و مفصل می شود که با داروی مسکن حل می شود.
خیر، عوارض مخاطی از موارد شایع این دارو است که با خشکی مخاط و خشکی زیاد پوست همراه است. حتی گاهی اوقات به بروز درماتیت(التهابات پوستی) و زخم هم می انجامد که با استفاده از مرطوب کنندهها و نرمکنندههای لب تا حدودی بهتر می شود. البته اگر باعث ایجاد زخم شود، باید از کرمهای حاوی آنتیبیوتیک استفاده شود تا زخم عفونی نشود.
شاید خشکی مخاط بینی موجب می شود که فرد احساس تنگی نفس کند. به طور معمول برای خشکی مخاط بینی و چشم، کرمهای مخصوص می دهیم که به بهبودی می انجامد. آثار مضر این دارو بر احشای داخلی غیر معمول است.
این دارو بر فعالیت آنزیمی کبد و چربیها اثر می گذارد، برای همین باید فاکتورهای خونی اندازهگیری شوند و حتی افراد در معرض خطر مثل دیابتیها و گروهی که سابقه چربی خون بالا دارند، نیزآزمایشهای تکمیلی انجام دهند. علاوه بر این چون به شدت موجب نواقص جنینی می شود، تست بارداری منفی در شروع درمان الزامی است و حتی شروع درمان را روز اول یا دوم قاعدگی قرار می دهند. خانمها در سنین بارداری باید در این زمینه کاملا تحت مشاوره قرار بگیرند و از خطرات این دارو برای جنین آگاه شوند. در آمریکا حتی دو تست بارداری منفی قبل از شروع درمان و هر ماه پس از آغاز درمان لازم است و حداقل باید در طی دوره درمان و یک ماه بعد از آن، از دو روش مطمئن جلوگیری از بارداری استفاده شود.
درمان به مدت چهار تا شش ماه باید ادامه پیدا کند و برسی ها نشان داده که 3 تا 5 سال پس از درمان، فرد بدون آکنه باقی می ماند، ولی معمولاً یک بار درمان کافی نیست و عود در برخی موارد دیده می شود.
بهتر است دوز شروع و دوره مصرف را با پاسخ هر فرد به درمان تنظیم کنیم.
این درمان در 70 درصد موارد باعث بهبودی کامل می شود و 30 درصد باقیمانده یا به درمان طولانیتر احتیاج دارند و یا اصلاً به درمان پاسخ نمی دهند که علل زیادی از جمله اختلالات هورمونی می تواند باعث آن شود و تا زمانی که مشکل اصلی وجود دارد، درمان ایزوترتینوئین کفایت نمی کند.
پزشک متخصص پس از کنترل آزمایشهای هر فرد، می تواند عوارض جانبی را تحت کنترل بگیرد. چون آثار مفید این دارو نیز قابل چشمپوشی نیست، لذا بهتر است طبق نظر پزشک مصرف شود تا با کمترین عوارض، از فواید آن استفاده کرد.
آیا تعمیرکار، ماهیگیر، کشاورز یا آرایشگر هستید؟ دستتان را بدهید تا از روی پوست دستتان، شغلتان را حدس بزنم. آیا می دانید بسیاری از بیماریها و مشکلات پوستی که با آن دست به گریبان هستید، ناشی از شغلتان است؟
دکتر حسن صیرفی، متخصص پوست و مو، در این باره می گوید: "خانهداری یک شغل است و این شغل مستلزم تماس مداوم با آب و مواد شوینده است. خانهدارها می توانند دچار نوعی اگزمای پوستی شوند. البته خوشبختانه این نوع از اگزما از نوع آلرژیک نیست، یعنی احتیاج ندارد که فرد زمینه ذاتی آلرژی و حساسیت به این مواد را داشته باشد. همین که فرد تماس بیش از حد با آب، صابون و مواد شوینده داشته باشد، زمینه ایجاد بیماری فراهم می شود. شاید بیش از 80 درصد از اگزماهای دست در سراسر جهان را همین نوع اگزماها تشکیل دهند. به طور یقین برای درمان این دسته از اگزماها نمی توان مواد شوینده را به طور کامل کنار گذاشت، بنابراین همان محدود کردن تماس هم تا حدود زیادی کمک کننده است، یعنی باید تماس به قدری باشد که ایجاد بیماری نکند. به خانم ها توصیه می کنیم که هنگام استفاده از این مواد، حتماً از دستکش استفاده کنند و پس از شستشو نیز از مواد نرم کنندهای مانند وازلین استفاده کنند."
بیشتر این ضایعات را در دستها می بینیم ولی گاهی به علت آلودهشدن لباسها، ضایعات را می توان روی قسمتهای مختلف بدن نیز مشاهده کرد. ضایعاتی که در صورت رخ می دهد، بیشتر از طریق دست به صورت منتقل شدهاند و یا مواد به شکل گاز، بخار، گرد و غبار در هوا پراکنده شده و روی پوست صورت نشستهاند. گاهی تغییرات رنگی پوست را در افرادی می بینیم که با بعضی مواد شیمیایی سر و کار دارند و این مسئله درباره افرادی که در کارخانهها با فلزات سنگین از قبیل نقره، جیوه و... سر و کار دارند، دیده می شود. در صورت این افراد لکههای رنگی در محل تماس دیده می شود.
مواد شیمیایی می توانند به دو صورت تحریکی و آلرژیکی سبب التهاب و حساسیت پوست شوند. البته غلظت ماده، نوع ماده و دفعات تماس با آن مواد، در ایجاد و تشدید ضایعات پوستی مؤثر است.
انواع مواد اسیدی، قلیایی و فرآوردههای نفتی و بنزینی و حلالهای شیمیایی قادرند با حلکردن چربی میان سلولی پوست، به زیر جلد پوست نفوذ کنند و موجب قرمزی و خارش شدید شوند که در موارد شدیدتر به صورت ترشح و تاول هم دیده می شوند.
یکی از عوارض تماس پوستی با مواد، جوشهای چرکی است که به آن آکنه شغلی می گویند. در بعضی از شغلها، آکنه ایجاد یا تشدید می شود و این اغلب در مشاغلی دیده می شود که موجب آبرسانی به لایه شاخی پوست می شوند، از قبیل کارکردن با مواد روغنی حیوانی یا معدنی، نفت و هیدروکربنهای هالوژنه و تماس ماده شیمیایی با پوست که در صورت و اندامها آکنه ایجاد می کنند.
افرادی که در محیط های گرم کار می کنند نیز به دلیل تعریق زیاد، دچار تشدید آکنه می شوند. از دیگر موادی که می توانند منجر به این صدمه شوند مواد هالوژنی (کلر، ید و...)، گازوئیل، روغن موتور، آزبست و فرآوردههای قطران هستند.
این آکنهها به شکل جوشهای قرمز، چرکی و یا زیر پوستی سر سیاه و سر سفید، در همان محل تماس پوست با مواد شیمیایی بروز می کند که حتی بعد از بهبود نیز جای زخم به جای می گذارند.
منبع:tebyan.net
